ارتباط پیاده روی با کاهش احتمال اختلال روانی

در مطالعه دوم محققانی از مدرسه پزشکی هاروارد 18766 زن 70 ساله و بالاتر را مورد بررسی قرار دادند.
همه این افراد در مطالعه سلامت پرستاران ، یک بخش مهم تحقیق که در سال 1976 آغاز شد ، شرکت کردند.
محققان دریافتند که سطوح بالاتر فعالیت های ورزشی با عملکرد شناختی بهتر ارتباط داشتند.
احتمال نقص شناختی در زنانی با فعالیت ورزشی بالا نسبت به زنانی با کمترین فعالیت ورزشی 20% کمتر بود.
زنانی که حداقل هفته ای یک ساعت و نیم پیاده روی آرام داشتند نسبت به آنها که هفته ای 40 دقیقه پیاده روی می کردند درتست شناختی نمرات بالاتری کسب نمودند.
دکتر جنیفر ویو و همکارانش که این تحقیق را انجام دادند می گویند فوائد آشکار شناختی فعالیت های بدنی در حدود سنی سه سال جوانترمشابه بودند و با یک کاهش 20 درصدی احتمال نقص شناختی ارتباط داشتند.
این ارتباط محدود به زنانی که در فعالیت های ورزشی شدید شرکت داشتند نمی شد.
بطور خلاصه سطوح بالاتر فعالیت بدنی شامل پیاده روی با عملکرد شناختی بهتر و زوال شناختی کمتر ارتباط دارند.
پرفسور کلایو بالارد مدیرانجمن تحقیقات آلزایمر انگلستان می گوید این مطالعه اساسا تحقیق جالب توجهی است اما باید بدقت مورد تعبیر و تفسیر قرار گیرد چراکه مشکلات سلامت جسمی که احتمال جنون را افزایش می دهند ممکن است سلامت جسم و توانائی پیاده روی را نیز کاهش دهند.
دست اندر کاران این تحقیق مکانیزم های احتمالی را پیشنهاد نمی کنند ، اما مطمئنا حاکی از این است که آنچه برای قلب سودمند است از جمله ورزش ، برای مغز نیز مفید است.
وی افزود مطالعه برروی برخی حیوانات نیز روشن ساخته که ورزش ، تعداد سلول های بنیادی در مغز را افزایش می دهد که احتمالا با حفاظت مغز ارتباط دارند.
گرچه این مکانیزم ها باید بیشتر مورد مطالعه قرار گیرند ، بطور کلی پیاده روی می تواند بعنوان بخشی از یک الگوی زندگی سالم سودمند باشد و همچنین احتمال ایجاد جنون را کاهش دهد.